4.4 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையான தொல்பொருள்

4.4 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையான ‘ஆர்டி’ (Ardi) எனும் பெண் எலும்புக்கூடு, பழங்கால மனிதர்கள் மரங்களில் ஏறும் நிலையிலிருந்து தரைப்பகுதியில் இரு கால்களால் நடக்கும் நிலைக்கு எவ்வாறு மாறினார்கள் என்பதற்கான முக்கியச் சான்றுகளை வழங்குகிறது. ‘ஆர்டிபிதிகஸ் ராமிடஸ்’ (Ardipithecus ramidus) எனும் இனத்தைச் சேர்ந்த இவர், மனித பரிணாம வரலாற்றில் மிகவும் புகழ்பெற்ற ‘லூசி’யை விட ஒரு மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையானவர்.

1994-ஆம் ஆண்டு எத்தியோப்பியாவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஆர்டியின் எலும்புக்கூடு, இதுவரை கண்டறியப்பட்டவற்றிலேயே பழமையான முழுமையற்ற மனித மூதாதையர் எலும்புக்கூடு ஆகும். இவரை ஒரு பாதி மனிதராகவும், பாதி குரங்காகவும் கருதலாம்.

2025-ஆம் ஆண்டு ‘கம்யூனிகேஷன்ஸ் பயாலஜி’ (Communications Biology) இதழில் வெளியான ஆய்வின்படி, ஆர்டியால் இரு கால்களால் நடக்க முடிந்தது என்றும், அதே சமயம் மரக் கிளைகளைப் பற்றிக்கொள்ளும் கால் அமைப்பு போன்ற குரங்குகளுக்கே உரிய சில பண்புகளையும் அவர் கொண்டிருந்தார் என்றும் விஞ்ஞானிகள் குறிப்பிடுகின்றனர். இந்த ஆய்வுக்குத் தலைமை தாங்கிய செயின்ட் லூயிஸில் உள்ள வாஷிங்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் உயிரியல் மானுடவியலாளர் தாமஸ் பிராங் (Thomas Prang) கூறுகையில், “எங்கள் முடிவுகள், மனிதர்கள் ஆப்பிரிக்கக் குரங்கு போன்ற மூதாதையர்களிடமிருந்தே பரிணாமம் அடைந்தார்கள் என்பதை வலுவாக உறுதிப்படுத்துகின்றன” என்றார்.

இதற்கு முந்தைய ஆய்வுகள், ஆர்டிபிதிகஸ் ராமிடஸ் இனத்தவர்கள் குரங்குகளை விட மனிதர்களைப் போலவே இருந்ததாகவும், நிலத்தில் தங்கள் கைமுட்டிகளைப் பயன்படுத்தி (knuckle-walking) நடந்ததாகவும் கருதியிருந்தன. ஆனால், பிராங்கின் குழுவினர் மேற்கொண்ட ஆய்வில், ஆர்டியிடம் ஆதி மற்றும் நவீன காலத்திற்குரிய பண்புகள் கலந்திருப்பதை உறுதி செய்தனர். இவருக்குக் கிளைகளைப் பற்றிக்கொள்ளக்கூடிய கட்டைவிரல் கொண்ட பாதங்கள் இருந்தன; அதே சமயம் இவருடைய பாதத்தின் அடிப்பகுதி மற்றும் இடுப்பு எலும்பு அமைப்பு, இவர் இரு காலால் நடக்கும் முறைக்குத் தகவமைந்து கொண்டிருந்ததை உணர்த்துகின்றன.

ஆர்டியின் அசைவுகளைப் புரிந்துகொள்ள, அவரது கணுக்காலில் உள்ள ‘டாலஸ்’ (talus) எனும் எலும்பை ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆய்வு செய்தனர். இந்த எலும்பு, கீழ் காலுக்கும் பாதத்திற்கும் இடையே உடல் எடையைக் கடத்துவதுடன், ஆப்பிரிக்கக் குரங்குகள் மரங்களில் ஏறுவதற்கும் உதவுகிறது. இது உடல் எடையின் மையப்புள்ளியை ஆதரவான நிலைக்குக் கொண்டு வரும் இரு விதமான அசைவுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது;

இதன் மூலம் அந்தக் குரங்குகள் பின்னோக்கி விழுவது தடுக்கப்படுகிறது. மரம் ஏறும் குரங்குகளுக்கு, இரு கால்களால் நடக்கும் அல்லது நான்கு கால்களால் நடக்கும் விலங்குகளை விடக் குட்டையான முன் பாதம் இருக்கும். எனவே, பிராங்கின் குழுவினர் ஆர்டியின் பாதத்தை ஆய்வு செய்து, அவருடைய கணுக்கால் எலும்பின் மேற்பகுதியைப் பயன்படுத்தி உடல் எடையையும் தோராயமாகக் கணக்கிட்டனர்.

ஆர்டியின் கணுக்கால் எலும்பின் மேற்பகுதி (talar trochlea), அவருடைய உடல் எடைக்கு ஏற்ப மிகவும் அகலமாக இருந்தது. அதே சமயம், அந்த எலும்பின் பின்புறம் சிம்பன்சிகள் மற்றும் மனிதர்கள் இரண்டிலும் காணப்படும் அகலத்திற்கு இணையாக இருந்தது. ஆர்டியின் ‘டாலஸ்’ எலும்பின் சில அம்சங்கள், தற்போதுள்ள சிம்பன்சிகள், கொரில்லாக்கள் மற்றும் குரங்குகளிடம் காணப்படுபவை போலவே இருந்தன.

இந்த விலங்குகளில் அந்த அமைப்பு, பாதத்தின் அடிப்பகுதியைப் பயன்படுத்தி நான்கு கால்களால் நடப்பதைக் குறிக்கிறது. ஆர்டியிடம் இத்தகைய பண்புகள் இருந்தபோதிலும், எதிர்காலத்தில் இரு கால்களால் நடப்பதற்குத் தேவையான உந்துதல் சக்தியைப் பெறும் மேம்பட்ட நுட்பங்களை அவருடைய பாதங்கள் பெற்றிருந்தன. காலப்போக்கில், மனித மூதாதையர்கள் மரங்களைப் பற்றிக்கொள்வதற்குப் பயன்படும் பாத அமைப்பை இழந்து, நிலத்தில் தங்கள் உடல் எடையைத் தாங்கும் வகையில் பாதங்களை மேம்படுத்திக்கொண்டனர்.