மொரவக்க பகுதியின் ஒரு கிராமப்புறத்தில் பேசப்பட்டு வரும் சுவாரசியமான ஒரு உண்மைச் சம்பவம் இது. திருமண வயதை எட்டியிருந்த இரண்டு நெருங்கிய நண்பர்கள் இருந்தனர். அவர்களில் ஒருவருக்கு, பெற்றோரின் தொடர்ந்து வந்த வற்புறுத்தலால் விரைவில் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது. ஆன…
மொரவக்க பகுதியின் ஒரு கிராமப்புறத்தில் பேசப்பட்டு வரும் சுவாரசியமான ஒரு உண்மைச் சம்பவம் இது.
திருமண வயதை எட்டியிருந்த இரண்டு நெருங்கிய நண்பர்கள் இருந்தனர். அவர்களில் ஒருவருக்கு, பெற்றோரின் தொடர்ந்து வந்த வற்புறுத்தலால் விரைவில் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது. ஆனால், பெற்றோர் பார்த்து வைத்திருந்த மணமகள் யாரும் அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை. “எனக்குப் பொருத்தமான வாழ்க்கைத் துணையை நானே தேடிக்கொள்கிறேன்,” என்று முடிவு செய்தார்.
அவர் தனது நண்பரிடம் இதைப் பகிர்ந்து, நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணைத் தேடித் தருமாறு கேட்டுக் கொண்டார். நண்பரும் அதைப் பொறுப்பாக எடுத்துக் கொண்டு, தெரிந்தவர்களிடமும் உறவினர்களிடமும் விசாரிக்கத் தொடங்கினார்.
அந்நேரத்தில், மற்றொரு நண்பர் ஒருவர், ஃபேஸ்புக்கில் பார்த்திருந்த ஒரு திருமண விளம்பரத்தைப் பற்றி தகவல் தெரிவித்தார். அதில் இருந்த புகைப்படத்தைப் பார்த்தபோது, அந்த இளம்பெண் மிகவும் அழகாகவும் கவர்ச்சியாகவும் தோன்றினார்.
இதனால், திருமணம் விரும்பிய இளைஞரும் அவரது நண்பரும், ஒரு நாள் அந்தப் பெண்ணின் வீட்டிற்குச் செல்ல முடிவு செய்தனர்.
அவர்களுக்கு கூறப்பட்டிருந்த வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றி, மிகவும் சிரமமான பாதையைக் கடந்து, இறுதியில் தென்னை ஓலைகளால் வேயப்பட்ட ஒரு சிறிய வீட்டை அடைந்தனர்.
அங்கே வயதான ஒருவர் வெளியே வந்து,
“ஆஹா... வாங்க, மகன்களே! ஏன் வந்திருக்கிறீர்கள் என்று தெரியவில்லை. முதலில் உட்காருங்கள்,” என்றார்.
வீட்டில் வேறு யாரும் தெரியவில்லை. இரு நண்பர்களும் பழைய, சற்றே சேதமடைந்திருந்த இரண்டு நாற்காலிகளில் அமர்ந்தனர்.
சில நிமிடங்கள் கழித்து, அவர்களில் ஒருவர் உரையாடலைத் தொடங்கினார்.
“அய்யா, ஃபேஸ்புக்கில் பார்த்த திருமண விளம்பரத்தைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளத்தான் வந்திருக்கிறோம்.”
அதைக் கேட்ட முதியவர் சிரித்தபடி,
“அடப்பாவிகளே! வந்தது நல்லதே. ஆனால் அந்த விளம்பரம் போட்டதற்கு இப்போது இரண்டு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டதே!” என்றார்.
நண்பர் உடனே கேட்டார்:
“அப்படியா? உங்கள் மகள் எங்கே இருக்கிறார்?”
முதியவர் பெருமூச்சு விட்டபடி கூறினார்:
“அவள் கண்டி பக்கம் இருக்கும் ஒரு ஆடைத் தொழிற்சாலையில் வேலை பார்த்தாள். அங்கே பழகிய ஒரு இளைஞனுடன் காதலித்து ஓடிப்போய்த் திருமணம் செய்து கொண்டாள். இப்போது அவர்களுக்கு ஒரு வயது குழந்தையும் இருக்கிறது. நாங்கள் அவளுக்காக மணமகன் தேடிக்கொண்டிருந்த நேரத்தில்தான், எங்களுக்குத் தெரியாமல் அவள் திருமணம் செய்து கொண்டாள்.”
இதைக் கேட்ட இரண்டு நண்பர்களும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டு, வெட்கமும் ஆச்சரியமும் கலந்த சிரிப்பில் உறைந்துபோனார்கள்.
பின்னர் அவர்கள் எழுந்து,
“சரி அங்கிள், நாங்கள் கிளம்புகிறோம். தயவுசெய்து அந்த ஃபேஸ்புக் விளம்பரத்தை நீக்கிவிடுங்கள். இல்லையென்றால் எங்களைப் போல இன்னும் பலர் ஏமாந்து இங்கே வந்து நிற்பார்கள்,” என்று மரியாதையுடன் கூறினர்.
வீட்டைவிட்டு வெளியே வந்த இருவரும் பாதையில் நடந்து கொண்டே சிரித்துக்கொண்டு,
“அடடா... இது தான் உண்மையான ‘மணமகள் தேடல்’ அனுபவம்! இனிமேல் திருமணம் பார்க்கப் போகும்போது, நன்றாக விசாரித்துப் பார்த்த பிறகுதான் செல்ல வேண்டும்,” என்று ஒருவருக்கொருவர் சொல்லிக் கொண்டனர்.
அந்த நாள், அவர்கள் மணமகளைப் பார்க்கவில்லை. ஆனால், வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்க முடியாத ஒரு நகைச்சுவையான அனுபவத்தை மட்டும் பெற்றுக்கொண்டு ஊருக்குத் திரும்பினர்.